حتما تا به حال به نتیجه ی جنگ ها و انقلاب ها و درگیری های قومی و مذهبی دهه های اخیر در خاور میانه فکر کرده اید.
مثال روشنش که با تمام وجود آن را حس کردیم جنگ هشت ساله ی ایران و عراق بود.
پیروز جنگ کدام یک از طرف های درگیر بودند؟، هیچکدام!!!
چرا که در این هشت سال دو کشور همسایه هر چه داشتند بر سر هم کوبیدند و نیروی انسانی جوان که سر مایه ی ملی هر کشوری به شمار می آید از بین رفت، چه آرزوها و چه استعدادها ی آمیخته به شوق زندگی که به زیر خاک رفت، وتبعات سیاسی منفی آن هم به جهت بین الملی و داخلی قابل انکار نیست. در آخر کار هم هر دو کشور خسته و زخمی، مالباخته و جانباخته، و بدون هیچ نتیجه ی مثبتی به پشت مرز های بین المللی بازگشتند.
سپس صدام حسین که هنوز متنبه نشده و از هشت سال جنگ بی نتیجه درس نگرفته بود، در یک اقدام جنون آمیز و وهم آلود ،خاک کویت را اشغال کرد.
و دیدیم صحنه گردانان اصلی که در اتاق فرمان نشسته وابتدا در خفا چراغ سبز هم نشان داده بودند، گوش مهاجم را گرفته و با خفت به خانه اش برگرداندند، خانه ای که دیگر چندان روی خوش به او نشان نداد وباز دیدیم که شطرنج بازان حرفه ای این مهره ی پیاده وسوحته را که به آخر خط رسیده بود از صفحه ی شطرنج به بیرون پرتاب کردند.
یکی از دلایل حمله ترس است ، معمولا کسی که بیشتر می ترسد زود تر حمله می کند.
بازی گردانان جهانی در طول سالها ایران هراسی و ترس را در بین اعراب تقویت کرده اند، البته ما هم گاهی به شکل ناشیانه ای با نمایش قدرت، لرزه بر اندام آنها انداخته و این ترس را تقویت کرده ایم.
در نتیجه ، این ترس موجب می شود که شاه عربستان صد و ده میلیارد دلار به ترامپ بدهد و سلاح بخرد، این یعنی شروع فاجعه و بد بختی برای بازیگر ، و ایجاد اشتغال و رفاه برای بازیگردان ومردمش.
کافیست تیر سیاستِ بازی گردانان به سیبل جهالت بازیگران اصابت کند، آنگاه آتشی روشن می شود که "نه تو مانی و نه من"
این روز ها رسانه های داخلی و خارجی و شبکه های مجازی پر است از نفرت پراکنی های مذهبی و قومی .
از حمله ی اعراب صدر اسلام که چطور به ایران حمله کردند و چه جنایتها کردند و چطور مردم را کشتند واموالشان را غارت کردند و زنان و دختران را به کنیزی بردند گرفته تا کشتار حجاج و تجاوز به نوجوانان ایرانی در فرودگاه جده و پرتاب کفش به زائران ایرانی توسط اعراب در مدینه و...
از طرفی معرفی ایران به عنوان بر هم زننده ی امنیت منطقه و القائات مخرب و تحریک ذهن اعراب سنی ، که ایرانیان، این شیعیان مرتد در صدد از بین بردن دین شما و زمینه سازی برای ظهور امام زمان هستند.
نگارنده ی این سطور هم مثل شما ایرانی است و احساساتش از مرور تاریخ و دیدن و شنیدن اتفاقات وحشیانه و جاهلانه و رفتارغیر انسانی و غیر اخلاقی بعضی اعراب متعصب و خشن جریحه دار می شود. نویسنده ی این مطلب کسی است که بار ها صدای زوزه ی گلوله های عراقی را از کنار گوشش شنیده و همسنگری هایش جلو چشمش در جنگ ایران و عراق به خون خود غلتیده اند و خودش شانسی زنده مانده است.
اما خرد و عقل حکم می کند گذشته را چراغ راه آینده قرار دهیم.
تاریخ صد سال اخیر جهان به ما می گوید هیچ زمامدارماجرا جو و جنگ افروزی برای ملتش خوشبختی به ارمغان نیاورده است.
با توجه به شواهد و قرائن و سیاستی که بازیگردانان بین المللی در پیش گرفته اند، منطقه ی خاورمیانه آبستن حوادث مهیب و خطرناکی است.
کافیست در یک لحظه ی فکر نشده، اشتباه کوچکی از یکی ازمسئولین موثرکشور سر بزند، تا سالهای سال این ملت را به رنج طولانی و مصیبت گرفتار سازد.
#خلیل_جوادی
کانال تلگرام @khalil_javadi
برچسب: پیروزی؟,
نویسنده: آرمان جعفری